از لحظه های اول شام غریبان
رنج اسارت دیده ام تا این خرابه

وقت وداعت بوسه ای برمن ندادی
از کارتو رنجیده ام تا این خرابه

بعد از علی اصغرت سوگند بابا
تنها به تو خندیده ام تا این خرابه

از لحظه ی برگشت اسب بی سوارت
با عمه ام نالیده ام تا این خرابه

از خارجی بودن یتیمی یا اسیری
من حرف ها بشنیده ام تا این خرابه

ازترس اینکه ازسر نیزه بیفتی
من بارها ترسیده ام تا این خرابه

از دیدن روی خبیث شمر اخنس
چون جوجه ای لرزیده ام تا این خرابه

بابازبس دیر آمدی من پیر گشتم
من صد قیامت دیده ام تا این خرابه

ازبعد توهینی که برلعل لبت شد
قربان شدن شد ایده ام تا این خرابه
جواد حیدری

* اشعار